Hoe leren kinderen over ras en etniciteit?

no hateDe recente onderzoeken hebben de heersende veronderstellingen weerlegd. Bijvoorbeeld de veronderstelling dat kinderen instinctief-naïef zijn ten opzichte van ras (Kelly, 2005) of dat de ouders racistische opvattingen doorgeven aan kinderen blijken niet te kloppen (Hirschfeld, 2008). Verschillende studies hebben aangetoond dat de raciale en etnische attitudes en voorkeur van kinderen zijn niet significant gerelateerd aan die van de ouders (Hirschfeld, 2008; Patterson & Bigler, 2006). Hoewel deze veronderstelling lijkt contra-intuïtief, stelt Hirschfeld hiertegen dat kinderen zijn gemotiveerd om de heersende culturele en sociale normen te leren. Deze ‘gemeenschappelijke normen’ zullen ieder kind helpen om in de samenleving te functioneren. Om deze ‘gemeenschappelijke normen’ eigen te maken verzamelen kinderen informatie uit verschillende bronnen en niet alleen van de directe omgeving (zoals familie). Ter illustratie van zijn punt geeft Hirschfeld het voorbeeld van een accent. Als kinderen alleen (of zelfs voornamelijk) van ouders bepaalde normen leren, dan zouden we verwachten dat kinderen die niet in een bepaalde streek zijn geboren, bij het aanleren van een taal, het accent van de ouders verwerven. Maar in de praktijk blijkt dat kinderen het overheersende accent verwerven van de streek waarin ze opgroeien (Hirschfeld, 2008). Kortom, kinderen verzamelen informatie uit de bredere sociale omgeving om hun eigen overtuigingen te construeren en worden niet alleen door de ouders beïnvloedt.

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *